Lichtenberger® Methode

De Lichtenberger Methode is een zeer praktijkgeoriënteerde methode: zelf ervaren is de beste manier om tot een begrip te komen. 

Hieronder worden diverse thema’s en uitgangspunten belicht. Dit zal worden aangevuld in de loop der tijd.

Geïnteresseerden die meer willen weten verwijs ik graag door naar het Lichtenberger-Institut, of de Lichtenberger Dokumentationen.

oor

Van buiten naar binnen

Bij het gebruik van onze stem richten we ons op het overbrengen van tekst of geluid. In een gesprek ‘zenden’ we geluid naar de gesprekspartner, bij het geven van concerten zenden we geluid naar het publiek. We gebruiken onze stembanden om de klank van onszelf naar de ander te krijgen. We zijn erop gericht ons uit te drukken, het overbrengen van klank (van binnen) naar buiten toe.

In het proces van ons uitdrukken spelen vele dingen een rol. Volume en verstaanbaarheid zijn technische aspecten van ons uitdrukken. Hóe we iets willen overbrengen door middel van de stem is een emotioneel  aspect. Willen we overtuigend en beheerst klinken, willen we serieus worden genomen (tijdens een speech of belangrijk gesprek)?

Als we  bepaalde manieren van ons uitdrukken nastreven zullen we in de meeste gevallen zoeken naar technische oplossingen voor elk van deze aspecten. Zo zou duidelijker willen articuleren vragen om een verscherpen van de motorische tong- en kaakspieren en luider en/of overtuigender willen klinken zal onder andere met ademsteun worden verbonden. Hiermee zoeken we naar een manier van druk opvoeren in het ‘uitdrukken’. De tendens is: hoe harder we werken, hoe meer krachtsinspanning we leveren, des te beter het resultaat.

Maar het kan ook anders:

De Lichtenberger Methode richt zich op het omkeren van dit proces van zich uitdrukken. In plaats van het projecteren van de klank buiten ons, richten we ons op het opnemen van de klank binnen in ons. In plaats van het vergroten van de motorische spierkracht, richten we ons op het vergroten van de sensorische waarneming. Dat wil zeggen dat we leren de waarneming van prikkels, zowel van buitenaf als van binnenuit, te vergroten. Door op deze manier in dialoog te gaan met onszelf, (sensorisch leren waarnemen en fysiologische processen leren kennen), komen we tot een bewustzijn van wat we doen om tot een klank te komen. Daaruitvolgend kunnen we de klank de ruimte laten en die in samenwerking met alle zintuigelijke organen laten resoneren. Hierdoor zal de klank, moeiteloos, zonder druk, rijk en vrij klinken.

Zonder oordeel

“Waar een oordeel begint, eindigt de waarneming”

In de praktijk blijkt het een lastige oefening: zonder oordeel luisteren, voelen en kijken. We hebben toch allemaal een beeld van hoe we zouden willen dat onze stem klinkt, doet of reageert. De kunst is om dat beeld tijdens de lessen even op de achtergrond te plaatsen en in de objectieve waarneming te blijven. Op dat moment ontstaat er rust en ruimte. Rust om in het moment te zijn, en te merken dat puur door het waarnemen zonder oordeel de klank al vrijer wordt. Ruimte opent deuren naar een andere manier van in contact staan met jezelf en de klank.